Groen, groener, groenst

Nu de gemiddelde mens zich nog steeds afvraagt wat hij/zij met al die ecocheques zal doen, is 'groen' op allerlei manieren nogal hip geworden. Maar zo 'groen' op een bloempot die heel de winter buitengestaan heeft...Dat is toch nét iets minder hip... Zeker als het niet de bedoeling is dat die pot er de hele zomer ook groen staat te wezen...

Er werd mij een flinke scheut javel aangeraden met daarbij de belofte van taferelen gelijkend op traditionele kuisproducten-reclame (zo van 'een veegje met het sponsje en weg is alle kalk/vuil/aangekoekte etensresten/etc). Uit groene overwegingen en omdat javel nogal nefaste gevolgen kan hebben voor de kledij van de gebruiker, werd die optie toch maar snel afgewimpeld.

Er blijft dus maar één optie over...water..een schuursponsje...veel tijd...veel geduld en stevige armspieren.

Een nieuw huisje...

mét een terrasje voor mijn arme aardbeiplantjes die deze koude en sneeuwrijke winter noodgedwongen in de buitenlucht moesten doorbrengen!

Ziet u ook die twee kleine potjes vooraan?
Rechts de zomerse, superkorte uitloper, zo kort dat ik hem niet kon afbuigen en alleen op de aarde kon leggen als ik drie potjes op elkaar stapelde en hij daar enkel in bleef omdat ik hem vastpinde met enkele U-vormige ijzerdraadjes. Wonder boven wonder heeft het plantje onder de dikke sneeuwlagen van de voorbije winter toch de kracht gevonden om stevig in de aarde te wortelen. Binnenkort dus nòg meer aardbeitjes!

Whaaaah!! Grmbl * µ£!§#@?!!

Vandaag lag er een relatief grote enveloppe in de bus...

In grote letters stond daarop:

'Je wordt verwacht in Disneyland Parijs'

en binnenin:

'Bravo,

je hebt een toegangsticket voor Disneyland Parijs gewonnen!'

En dus mag ik nu rekenen op de goodwill en het gevoel me iets verschuldigd te zijn, van diegene op wiens naam ik mijn gouden pin moest verzilveren.....

Niet te geloven....ik win zelden iets (op een paar teenslippers en een massageroller na) en wanneer ik dan eens iets deftigs kan winnen....jah...

Niet grappig....gewoon niet grappig...

Gouden schande

Disney blijft bij velen een zwakke plek en ook bij mij is dat niet anders.

Mijn zwakke plek is dan wel niet zo groot dat ik als een gek ruilbeurzen afschuim of massa's geld uitgeef in Carrefour-winkels om alle Disney-pins te verzamelen.

Toch was ik elke keer tevreden als er van de Carrefour weer enkele zakjes pins mee naar huis kwamen. Je weet immers maar nooit welke leuke pin er tussen zou kunnen zitten. Op een dag zat er in een van mijn pins-zakjes zelfs een gouden pin!! Een waar geluk voor iemand die meestal geen winnaars-geluk heeft!!! Disneyland Parijs kwam alweer een paar stappen dichterbij...

Helaas pindakaas...ondanks de gouden pin blijkt het voor mij onmogelijk te zijn om aan de gouden pin-wedstrijd deel te nemen.

Toch ben ik netjes naar de website gesurft waar je je 'geheime code' in moet typen, daar de code ingetypt, de vragen opgelost, mijn persoonlijke gegevens ingevuld en toen ik dit alles wilde versturen, ging het natuurlijk mis....

Hardnekkig bleef er een foutmelding verschijnen, namelijk 'Je hebt je naam niet juist ingevuld.'.... Uiteraard héél belangrijk dat je je juiste naam invult want als je wint worden je tickets geprint op de naam die je ingevuld hebt. Dus even hardnekkig bleef ik keer op keer mijn juiste voornaam invullen en op verzenden klikken, maar er gebeurde natuurlijk niets...want als je naam maar twee letters telt.....dan heb je pech en zijn dergelijke Carrefour-wedstrijden niet geschikt voor jou....

Heb mijn gouden pin dus moeten wegschenken aan iemand die een langere naam heeft en als er een winnende code aan de gouden pin vasthangt, kan ik alleen maar hopen dat diegene die mijn gouden pin kreeg, mij mee wil nemen naar Disneyland...

Dank u Carrefour!

Het goddelijke zandloperlijf van Christina Hendricks

Het goddelijke zandloperlijf van Christina Hendricks dat netjes in een maatje 42, met wellicht ingenomen taille, past, wordt door de Britse minister van Gelijke Kansen beschouwd als een nieuw fysiek rolmodel voor vrouwen.

Gelukkig waren er toch nog de gezondheidpsychologen die eventjes benadrukten dat een grote boezem doorgaans ook een dikker buikje en een bredere taille impliceert. Oef!

Tadaaaaaa.....

                                                                     
Dé theemuts met romantische rozen die ik al jàren in mijn hoofd had, maar die geen enkele Belgische winkel leek te verkopen,...

was, nadat ik ze eigenhandig had getipt in het spiksplinternieuwe KookHuys Mafrans, stijlvol verpakt als verjaardagscadeautje.

Yihaa!

Heel vroeger...

Er was eens . . .

Lang geleden . . .

De Standaard geeft blijk van een bijna even dramatisch tijdsgevoel als een gemiddeld sprookje . . .
     

Nu de vervanging van buispunten door 'Tolerantiepunten' wrevel opwekt in Leuven blijkt het vroeger allemaal eenvoudiger geweest te zijn. Vroeger, dat was in de tijd dat een tien volstond om voor een vak te slagen. Heel subtiel wordt er dan tussen haakjes en schijnbaar vol heimwee naar de 'goeie ouwe tijd' aan toegevoegd: "Of heel vroeger een twaalf".

Het is me niet helemaal duidelijk of 'heel vroeger' nu verwijst naar de prehistorie of naar de tijd dat de dieren nog spraken, maar misschien toch even nuanceren dat ik in 2000-2001 ook nog altijd een twaalf moest halen om voorgoed van een vak verlost te zijn. Zò lang geleden is dat dus ook weer niet . . .

Of toch?