Waar cinema nog magisch was...

Helaas brengen de eerste dagen van het nieuwe jaar meteen ook droevig nieuws.

Hoewel Rastelli in december 2008 nog geruststellend beweerde dat de Studio's in Leuven niet met sluiting bedreigd waren, zullen er vanavond toch de laatste films gespeeld worden.

De Studio's was een cinemacomplex waar cinema nog écht cinema was....

Naast een handjevol grote blockbusters, durfden ze er ook kleinschaligere, meer alternatieve films programmeren. Niet zelden zag ik er prachtige films, die nu hoog op mijn lijst van favoriete films prijken en er destijds voor zorgden dat ik met een warm gevoel de nacht tegemoet kon stappen.

Daar waar je in de grote, commerciële bioscopen door klank en beeld overspoeld en murw geslagen wordt, kreeg je in de Studio's het gevoel dat zo'n film een klein wondertje was. Ergens een nauwelijks merkbare hapering in het beeld, een tekst die niet honderd procent lijnrecht geprojecteerd werd, een kraakje in de muziek... Dingen die je ervan bewust maakten dat het cinema was, een zorgvuldig uitgekozen filmpareltje, iets speciaals dat niet zomaar vanzelfsprekend is. In vergelijking met de grote, commerciële bioscopen noemden anderen dit amateuristisch, een gebrek aan kwaliteit....voor mij gaf de Studio's het magische aspect terug aan cinema.

Zelf heb ik er jàren geleden nog eventjes kassawerk gedaan als vakantiejob, toen nog in Studio 1 en het Studio'ke. Rijk ben ik er niet van geworden, maar het was fantastisch om een klein beetje deel te mogen zijn van de magie.

Misschien hoort het bij volwassen worden of volwassen zijn om afscheid te nemen van magische elementen in het leven...
Toch zal ik de Studio's missen...niet alleen de prachtige films, ook de Studio's op zich. Maar dankzij de Studio's heb ik wel aandacht leren hebben voor de 'andere' film en dat is iets wat ik mee zal nemen voor de rest van mijn leven, dat voortaan dus iets minder magisch zal zijn...

Best wishes...

for all of you out there...

A happy new year filled with wishes that come true!

Enjoy 2010!

Sneeuwbloemen!

Wanneer het buiten koud genoeg is kan je, bij gebrek aan zomerse bloemenpracht, zelfs van binnenshuis genieten van prachtige ijsbloemen op de ramen. Hier in de tuin hangen echter surfinia's die het tot diep in december volhouden. Ook onder de eerste laag sneeuw blijven ze dapper volhouden...

Confituur!

Neen, niet de film van Lieven Debrauwer, maar een boek om U tegen te zeggen!

De Larousse Gastronomique staat hier reeds in de boekenkast en hoewel die kast stilaan overvol raakt, zou de Larousse Confituren hier niet misstaan. Bovendien zijn mijn confituren niet alleen voor verbetering, maar ook voor wat extra creativiteit vatbaar.

Toen dit boek vorig jaar rond de eindejaarsperiode in de winkels opdook, verscheen het ook op mijn wishlist van kerstcadeaus. Helaas bleek de bankrekening van de kerstman toen reeds geplunderd. Dit jaar begin ik dus extra vroeg aan die wishlist, meer bepaald nu. De ergste plundering van die bankrekening zal ik dus wel voor zijn...maar ik vrees dat de kerstman er een speciale bestelling voor zal moeten plaatsen want het ligt niet meer in grote getale in de boekenwinkels....

Tijd!

Eindelijk.....Tijd....

Na 2 jaar zit mijn postacademische vorming er op! Enorm boeiend, dat wel, maar op het einde werd het écht teveel!

Examen is reeds zeer succesvol afgelegd. Eindwerk is, naar mijn mening, iets minder succesvol, maar toch tijdig ingediend. Nu nog de beoordeling afwachten, maar met een voldoende zal ik al meer dan tevreden zijn. Zeker als je daarbij de namen van de beoordelaars in het achterhoofd hebt.

Ik heb me ook meteen voorgenomen om het komende jaar niets, maar dan ook niets meer bij te studeren. Benieuwd hoe lang het duurt vooraleer ik alweer op zoek ga naar een nieuwe cursus om een of andere vaardigheid of kennisaspect bij te schaven...

Eindelijk weer tijd om na het werk wat orde te scheppen in het huishouden, af te spreken met vrienden en vriendinnen voor een drankje, een hapje of een ijsje (met dit warme weer zeker een aanrader), heerlijk in het zonnetje een boek te lezen, receptjes uit te pluizen. Eens het huis weer wat op orde staat en alles er weer iets netter bijligt, kan het kookplezier hopelijk weer beginnen!

Bijlezen op mijn favoriete blogs, inspirerende receptjes ontdekken op Good Food, de laatste nog ongeopende delicious.-nummers doornemen.
Ik kijk er al naar uit om binnenkort weer te kokkerellen en allerlei lekkers op tafel te kunnen zetten!

wilde 'tuin'aardbeitjes

Enkele jaren geleden kwamen er, wellicht dankzij enkele vogels, wilde aardbeiplantjes terecht in een minder goed onderhouden bloemenborder van onze tuin. Ondertussen zijn die enkele plantjes uitgebreid tot een mini-aardbeiveldje waar elke zomer prachtige piepkleine rode vruchtjes groeien. Ik was altijd nogal ongeduldig en ging al half mei/eind mei van de aardbeitjes proeven die dan meestal nog geen smaak hadden of ronduit zuur waren.

Geduld is echter een schone deugd en dus ben ik dit jaar pas eind juni de tuin ingegaan om daar een uur lang in de brandende zon door aardbeiplantjes (en helaas ook netels) te woelen en ten slotte twee à drie handvol (diep)rode aardbeitjes te oogsten.

Ongeloofelijk wat een zoete smaak en heerlijk parfum er in zo'n miniscule aardbeitjes zit! De grote aardbeien die hun doosje uit de winkel op de keukentafel stonden verbleekten gewoon bij de smaak en geur van hun veel kleinere neefjes...

Ondanks hun verrukkelijke geur, heb ik me beheersd en een potje confituur gemaakt van deze geurige aardbeitjes. De aroma's die vrijkwamen bij het maken van deze confituur waren overheerlijk. Het potje staat voorlopig nog te wachten tot het aangebroken wordt, maar een van deze dagen ga ik bij de bakker om een vers wit brood en dan wordt het vast en zeker smullen van eenvoudige witte boterhammen, met boter en (hopelijk) lekkere
wilde aardbeitjesconfituur.

120 g versgeplukte wilde aardbeitjes
80 g aardbeien uit de winkel, in stukjes gesneden
140 g fijne suiker
1 theelepeltje citroensap

De wilde aardbeitjes controleren op insecten (wassen was niet nodig want we gebruiken geen pesticiden in onze tuin). De wilde aardbeitjes aanvullen met gewassen en ontkroonde winkel-aardbeien die in stukjes gesneden zijn. De stukjes winkel-aardbei moeten ongeveer zo groot zijn als de wilde aardbeitjes. Voeg winkel-aardbeien toe tot je een rond gewicht (hier 200 g) bereikt (dat is gemakkelijker om ongeveer de hoeveelheid suiker te bepalen).

Doe de aardbeien in een kookpot en zet ze in een heel klein bodempje water op een zacht vuur. Roer met een houten lepel tot de aardbeien 'gesmolten' zijn. Voeg dan suiker toe (ik gebruikte 140 g maar dit is uiteraard een beetje 'naar smaak'). Blijf roeren tot de suiker opgelost is en test de consistentie van de confituur door een drupje te laten vallen op de bolle kant van een theelepeltje. Als de confituur snel opstijft en niet van het lepeltje afloopt, is de confituur stevig genoeg. Voeg eventueel een beetje citroensap toe indien dit niet zo moest zijn.

Switching Languages

Lately I noticed that I had lots of posts that didn't make it further than the concept phase. I keep them in that phase because I always think they need some extra information or some refinement that I can, at the moment of writing it down, not produce in English.

So to create a more vivid blog with more frequent postings, I will switch languages and write my postings in Dutch instead of in English. I'll also rewrite the posts that are still in the concept stage. If anytime you are interested in a recipe and your Dutch isn't that good, you can always send me an e-mail and I'll translate the recipe for you (into English or French).

Love,

An